کتامین یک مسکن و بیحسکننده سریعالاثر است. این دارو در دهه 1960 توسط یک محقق آمریکایی که به دنبال جایگزینی برای داروی فنسیکلیدین (PCP) بود، ساخته شد. مشکل PCP عوارض جانبی شدیدی مانند روانپریشی و خطر قابل توجه اعتیاد بود. همچنین اثرات توهمزایی دارد و مدتهاست که به عنوان یک داروی تفریحی ("گرد فرشته") مورد استفاده قرار میگیرد.
کتامین در دهه 1960 وارد عرصه بالینی شد و همچنان از نظر بالینی مفید و از نظر علمی جذاب است. با وجود اهداف مولکولی و خواص نوروفیزیولوژیکی بسیار متنوع، اثرات کتامین بر سیستم عصبی مرکزی هنوز به طور کامل شناخته نشده است. محققان از ویژگیهای منحصر به فرد کتامین برای بررسی مکانیسمهای اساسی و ثابت عمل بیهوشی استفاده کردهاند.
شواهد نوظهور نشان میدهد که بیهوشی با واسطه کتامین ممکن است از طریق اختلال در انتقال اطلاعات قشری-قشری در توزیع از پیشانی به آهیانه ("از بالا به پایین") رخ دهد. این مکانیسم پیشنهادی بیهوشی عمومی از آن زمان با داروهای بیهوشی در سایر طبقات دارویی نیز نشان داده شده است.
کتامین همچنان در زمینههای بیهوشی و پزشکی مراقبتهای ویژه بسیار ارزشمند است، که بخش عمده آن به دلیل توانایی آن در حفظ ثبات قلبی-تنفسی در عین ارائه آرامبخشی و بیدردی موثر است. علاوه بر این، ممکن است نقش نوظهوری برای کتامین در درمان افسردگی مقاوم به درمان و اختلال استرس پس از سانحه وجود داشته باشد.
شواهد نشان میدهد که در صورت مصرف صحیح Ketamine برای بیشتر افراد بیخطر است. با این حال، گاهیاوقات میتواند به مشکلاتی مثل خوابآلودگی، دوبینی، گیجی، حالت تهوع، استفراغ و سرگیجه منجر شود. علاوه بر این، استفاده از آن ممکن است با عوارض زیر همراه باشد:
زمانی که موارد مثبت تاثیر کتامین بر بیماران مبتلا به افسردگی افزایش پیدا کرد، پزشکان عنوان کردند که شاید چیزی درباره کتامین وجود داشته باشد. ازاینرو برخی از پزشکان شروع به استفاده از کتامین برای درمان افکار خودکشی کردند.
کتامین باعث چیزی میشود که پزشکان آن را تجربه تجزیهای مینامند و اغلب دیگران آن را سفر مینامند. به این ترتیب این دارو به یک داروی باشگاهی تبدیل شد و از آن با عنوان ویتامین K یاد میکنند. جالب است بدانید که این ماده امروز توسط برخی تزریق میشود، آن را به نوشیدنیها اضافه میکنند یا به سیگار میافزایند.
کتامین میتواند احساس غیرواقعی ایجاد کند. این دارو میتواند تحریفات حسی و بینایی ایجاد کند و سبب ایجاد احساسات غیرواقعی در مورد بدن شود. همچنین این دارو سبب ایجاد افکار و باورهای غیرمعمول موقت میشود. مصرف کتامین ممکن است در شرایط پزشکی مفید باشد اما مصرف خودسرانه آن میتواند آثار مخرب برجای بگذارد.
اگر افسردگی مقاوم به درمان داشته باشید و از خود بپرسید که آیا درمان با کتامین پاسخی است که به دنبال آن بودهاید. قبل از توصیه هرگونه روش درمانی، از جمله کتامین درمانی، روانپزشک یک معاینه کامل برای اطمینان از مناسب بودن کتامین درمانی برای شما ارائه میدهد. اگر دارای هر یک از شرایط زیر باشید شما واجد انجام این روش درمانی خواهید بود:
کتامین درمانی تزریقی داخل وریدی به عنوان خط اول درمانی در برابر افسردگی استفاده نمیشود. اما برای افرادی که آن را امتحان میکنند، ممکن است آرامشی را که شایسته آن هستند به ارمغان بیاورد.