مقالات روانشناسی، شخصیت شناسی

اختلال افسردگی مداوم

1.00

اختلال افسردگی مداوم در واقع نوعی افسردگی می باشد که بسیار طولانی است. افراد مبتلا به این اختلال علاقه و انگیزه خود را نسبت به  زندگی و کارهای روزمره از دست می دهند، احساس کم ارزشی می کنند، اعتماد به نفس کمی دارند، انرژی کمی دارند و این اختلال بر روی روابط و زندگی روزمره شان بسیار تاثیر می گذارد. این افراد بسیار نا امید هستند و مشکلات زیادی در خواب و اشتها و تمرکزشان دارند.

 ملاک های تشخیصی اختلال افسردگی مداوم

این اختلال این اختلال بیانگر تحکیم اختلال افسردگی اساسی مزمن و اختلال افسرده خویی است که در DSM- IV توصیف شده است.

خلق افسرده در بخش عمده روز، بیشتر روزها، به صورتی که با گزارش ذهنی یا مشاهده دیگران، به مدت حداقل 2 سال مشخص می شود.

در حالی که فرد افسرده است، وجود دو یا تعداد بیشتری از موارد زیر:

  • کم اشتهایی یا پرخوری
  • بی خوابی یا پرخوابی
  • انرژی کم یا خستگی
  • عزت نفس پایین
  • تمرکز ضعیف یا مشکل در تصمیم گیری
  • احساسات نا امیدی
  • در طول این دوره 2 ساله اختلال (1 سال برای کودکان یا نوجوانان)، فرد هرگز بیش از 2 ماه در هر بار، بدون نشانه های ملاک الف و ب نبوده است.
  • ملاک های اختلال افسردگی اساسی ممکن است به طور مداوم به مدت 2 سال وجود داشته باشند.
  • هرگز دوره مانیک یا دوره هیپومانیک وجود نداشته و ملاکها هرگز برای اختلال ادواری خو برآورده نشده اند.
  • این اختلال با اختلال اسکیزوافکتیو مستمر، اسکیزوفرنی، اختلال هذیانی یا طیف اسکیزوفرنی مشخص یا نامشخص دیگر یا اختلال روان پریشی دیگر بهتر توجیه نمی شود.
  • نشانه ها ناشی از تاثیرات فیزیولوژیکی مواد ( مثل سوء مصرف مواد مخدر، دارو) یا بیماری جسمانی دیگر (مثل کم کاری تیروئید) نیستند.
  • نشانه ها ناراحتی یا اختلال قابل ملاحظه بالینی در عملکرد اجتماعی، شغلی، یا زمینه های مهم دیگر عملکرد ایجاد می کنند.

علائم و نشانه های اختلال افسردگی مداوم

تنها تفاوتی که این افسردگی با سایر افسردگی ها دارد، این است که فرد ممکن است هر روز و به مدت بیش از دو سال، با علائم افسردگی زندگی کند. برخی علائم و نشانه های رایج اختلال افسردگی مداوم عبارتند از:

  • احساس دائمی غم و نومیدی
  • مشکلات خواب
  • بی انرژی بودن
  • تغییر در اشتها
  • مشکلات تمرکز
  • احساس تردید و دودلی
  • عدم تمایل به انجام فعالیت های روزانه
  • کاهش بازدهی
  • از دست دادن اعتماد به نفس
  • افکار منفی
  •  دوری از فعالیت های اجتماعی

این علائم معمولا از سنین کودکی و نوجوانی آغاز می شوند. کودکان و نوجوانان مبتلا به این بیماری ممکن است مدتی طولانی حالات بی قراری، بد خلقی و دید منفی نسبت به زندگی، مشکلات رفتاری و عملکرد تحصیلی پایین و مشکل در برقراری ارتباط با سایر کودکان و موقعیت های اجتماعی داشته باشند.

علت بروز اختلال افسردگی مداوم چیست؟

برخی عوامل موثر در بروز اختلال افسردگی مداوم عبارتند از:

  • بر هم خوردن تعادل شیمیایی مغز
  • سابقه خانوادگی ابتلا به این نوع افسردگی
  • سابقه ابتلا به سایر اختلالات روانپزشکی مثل اضطراب یا اختلال دو قطبی
  • ابتلا به بیماری های مزمن مانند بیماری های قلبی و یا دیابت
  • آسیب های مغزی

جهت تشخیص اختلال افسردگی مداوم، روانپزشک ابتدا به بررسی و معاینه فیزیکی بیمار می پردازد. سپس آزمایش خون و یا سایر تست های آزمایشگاهی را تجویز می کند و در صورت سالم بودن موارد فوق به بررسی مشکلات روانپزشکی فرد می پردازد.

درمان اختلال افسردگی مداوم

درمان اختلال افسردگی مداوم با مصرف دارو، و مشاوره با روانپزشک و روان درمانی امکان پذیر می باشد. داروهایی مانند داروهای ضد افسردگی و یا مهار کننده سروتین و نوراپی نفرین، برای بیمار در نظر گرفته می شود. مصرف این داروها نباید بدون تجویز پزشک قطع شوند، زیرا که می تواند باعث تشدید علائم شود.

مشاوره با روانپزشک و روان درمانی، یکی از موثر ترین روش های درمانی است. در طول جلسات، فرد توانایی مقابله با احساسات منفی و کنترل صحیح آن ها را یاد می گیرد، و قادر خواهد بود تا افکار مثبت را جایگزین افکار منفی کند.
گاهی تغییر در سبک زندگی، به تسکین علائم و درمان موثر کمک می کند.

از جمله:

  • ورزش کردن، حداقل سه بار در هفته
  • رژیم غذایی سالم و مصرف میوه و سبزیجات تازه
  • دوری از مصرف داروهای غیر مجاز و مخدر و مشروبات الکلی
  • مصرف مکمل های غذایی
این صفحه را به اشتراک بگذارید.
نظرات کاربران
شما هم می‌توانید در مورد این مقاله نظر دهید.
برای ثبت نظر، لازم است ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.